کاغذ فیبر کربن یک ماده کامپوزیت کربن/کربن متخلخل است که از فیبر کربن و ماتریس کربن تشکیل شده است. به عنوان ماده پشتیبان لایه انتشار سلول های سوختی غشای تبادل پروتون، نقش دوگانه انتقال جرم و رسانایی را ایفا می کند. بنابراین، کاغذ فیبر کربنی نه تنها باید تخلخل خوبی داشته باشد، بلکه رسانایی خوبی نیز دارد. رسانایی کاغذ فیبر کربن عمدتاً توسط دو عامل تعیین می شود. یکی مقاومت تماس ناشی از محکم بودن پیوند بین فیبر کربن و زمینه کربن و دیگری رسانایی فیبر کربن و زمینه کربن است. رسانایی کربن به طور مستقیم با ریزساختار و دمای عملیات حرارتی کربن مرتبط است. کربن موجود در کربن رزین و فیبر کربن یک حالت انتقالی از کربن گرافیتی شدن دشوار است. این ساختار یک ساختار کریستالی گرافیت ایدهآل نیست، بلکه یک حالت انتقالی از یک ساختار لایهای بینظیر به یک ساختار بلوری گرافیت ایدهآل است. در مقایسه با ساختار کریستالی گرافیت ایدهآل، ساختار کریستالی کاغذ فیبر کربن دارای ویژگیهای زیر است: شبکه شش ضلعی آن مسطح است اما حاوی عیوب مختلفی مانند حفرهها، جابجاییها و اتمهای ناخالصی است. صفحه شبکه تحریف شده و جهت گیری ترجیحی ضعیف است. فاصله بین لایه ها بزرگ است، بین 0.336-0.344nm; اندازه کریستالیت کوچک است، معمولاً از 60 نانومتر تجاوز نمی کند. گرافیت سازی فرآیند تبدیل از یک ساختار لایه آشفته به یک ساختار بلوری گرافیت ایده آل است و پیشرفت آن توسط دمای عملیات گرافیت و زمان عایق کنترل می شود. بنابراین، مطالعه تأثیر دمای گرافیتی شدن بر خواص رسانایی کاغذ فیبر کربنی از اهمیت بالایی برخوردار است.
