مواد عایق سنتی اغلب دارای رسانایی حرارتی بالاتری هستند که به گرما در طول انتقال اجازه خروج می دهد و کارایی کلی سیستم های خط لوله گرمایش را کاهش می دهد.

مواد معمولی معمولاً به لایه‌های عایق ضخیم برای دستیابی به حفاظت حرارتی کافی نیاز دارند که می‌تواند محدودیت‌های فضا را در شبکه‌های لوله متراکم یا زیرزمینی ایجاد کند.

بسیاری از مواد عایق سنتی رطوبت را در محیط های مرطوب جذب می کنند که باعث افزایش هدایت حرارتی و کاهش قابل توجه عملکرد عایق می شود.