ایروژل آبی روشن و بسیار سبک است. مردم آن را "دود جامد" نیز می نامند. دکتر استیون جونز، دانشمند مواد در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، آئروژل جدید را توسعه داد. جزء اصلی آن دی اکسید سیلیکون و شیشه است، اما چون 99.8 درصد آن هوا است، چگالی آن تنها یک هزارم چگالی شیشه است. ایروژل "ضعیف" به نظر می رسد، اما بسیار بادوام است. فشار جرم خود را هزاران بار تحمل می کند و تا دمای 1200 درجه نرسد ذوب نمی شود. علاوه بر این، هدایت حرارتی و ضریب شکست آن نیز بسیار پایین است و ظرفیت عایق آن 39 برابر قوی تر از بهترین الیاف شیشه است. به دلیل این ویژگی ها، آئروژل به یک ماده غیرقابل جایگزین در اکتشافات فضایی تبدیل شده است. این برای عایق حرارتی توسط ایستگاه فضایی "Peace" روسیه و کاوشگر آمریکایی "Mars Pathfinder" استفاده می شود.
ارسال درخواست