1. مقاومت عایق و مقاومت
مقاومت، رسانایی متقابل است و مقاومت، مقاومت در واحد حجم است. هر چه ماده ای کمتر رسانا باشد، مقاومت آن بیشتر است و این دو در یک رابطه متقابل هستند. برای مواد عایق، همیشه امید است که مقاومت تا حد امکان بالا باشد.
2. ثابت دی الکتریک نسبی و مماس از دست دادن دی الکتریک
مواد عایق دو کاربرد دارند: عایق متقابل اجزای مختلف شبکه الکتریکی و دی الکتریک (ذخیره انرژی) خازن ها. اولی به یک ثابت دی الکتریک نسبی کوچک نیاز دارد و دومی به یک ثابت دی الکتریک نسبی بزرگ نیاز دارد. هر دو به یک مماس تلفات دی الکتریک کمی نیاز دارند، به ویژه برای مواد عایق مورد استفاده در فرکانس های بالا و ولتاژ بالا. به منظور کاهش تلفات دی الکتریک، مواد عایق با مماس تلفات دی الکتریک کوچک مورد نیاز است.
3. ولتاژ شکست و قدرت الکتریکی
مواد عایق تحت یک میدان الکتریکی قوی از بین می روند و خاصیت عایق خود را از دست می دهند و رسانا می شوند که به آن شکستگی می گویند. ولتاژ در زمان خرابی را ولتاژ شکست (قدرت دی الکتریک) می گویند. قدرت الکتریکی ضریب ولتاژ در زمان شکست در شرایط مشخص و فاصله بین دو الکترود تحت ولتاژ خارجی است، یعنی ولتاژ شکست در واحد ضخامت. برای مواد عایق، هر چه ولتاژ شکست و استحکام الکتریکی بیشتر باشد، بهتر است.
4. استحکام کششی
حداکثر تنش کششی است که نمونه در آزمایش کشش متحمل می شود. این پرکاربردترین و نماینده ترین آزمایش برای خواص مکانیکی مواد عایق است.
5. مقاومت در برابر احتراق
این به توانایی مواد عایق برای مقاومت در برابر سوختن در هنگام تماس با شعله یا جلوگیری از ادامه سوختن هنگام خروج از شعله اشاره دارد. با افزایش کاربرد مواد عایق، الزامات مقاومت در برابر احتراق آنها اهمیت بیشتری پیدا می کند. مردم از ابزارهای مختلفی برای بهبود و افزایش مقاومت در برابر احتراق مواد عایق استفاده می کنند. هرچه مقاومت در برابر احتراق بیشتر باشد، ایمنی بهتری خواهد داشت.
6. مقاومت قوس
تحت شرایط آزمایش مشخص شده، توانایی مواد عایق برای مقاومت در برابر عمل قوس در امتداد سطح آنها. در طول تست، ولتاژ AC بالا و جریان کم استفاده می شود. عمل قوس تولید شده توسط ولتاژ بالا بین دو الکترود برای تعیین مقاومت قوس ماده عایق استفاده می شود. هر چه مقدار زمان بزرگتر باشد، مقاومت قوس بهتر است.
7. درجه آب بندی
برای آب بندی و جداسازی روغن و آب بهتر است.